Zaterdag 17 mei: Amsterdam - Bilbao - Arenas de Calabres
Op zaterdagochtend om 9:10 vertrekt onze KLM vlucht naar Bilbao al waarmee deze reis zal beginnen. Voor de zekerheid ben ik op vrijdagavond al naar Schiphol gekomen en heb ik overnacht bij het Ibis hotel, dus ik ben zaterdagochtend op tijd bij de juiste gate. Op het vliegveld van Bilbao staat Laura op ons te wachten en zie ik de rest van de groep voor het eerst. Laura zal samen met haar vriend en hond onze gids zijn deze wandelweek. Bagage en reizigers worden in twee busjes geladen om kwart voor twaalf verlaten we het vliegveld. In ruim twee uur rijden we naar het dorp waar we overnachten, met onderweg een korte stop bij een tankstation. De rit gaat eerst een heel stuk langs de Golf van Biskaje en daarna het binnenland en de bergen in naar Arenas de Calabres. Om kwart over twee zijn we bij hotel Torrecerredo, waar we de hele week zullen verblijven. De naam van het hotel komt van de berg waar we vanuit de prachtige tuin op kijken, de Torrecerredo, met 2648 meter hoogte de hoogste berg van de Picos de Europa. Het hotel ligt in een prachtige omgeving van groene bergen. Na aankomst krijgen we van de eigenaresse Pilar een toelichting op de week en daarna ga ik met wat reisgenoten het dorpje Arenas de Calabres verkennen. Het is niet zo groot, dus er is zeker nog tijd om op het prachtige terras een biertje te drinken!
Op zaterdagochtend om 9:10 vertrekt onze KLM vlucht naar Bilbao al waarmee deze reis zal beginnen. Voor de zekerheid ben ik op vrijdagavond al naar Schiphol gekomen en heb ik overnacht bij het Ibis hotel, dus ik ben zaterdagochtend op tijd bij de juiste gate. Op het vliegveld van Bilbao staat Laura op ons te wachten en zie ik de rest van de groep voor het eerst. Laura zal samen met haar vriend en hond onze gids zijn deze wandelweek. Bagage en reizigers worden in twee busjes geladen om kwart voor twaalf verlaten we het vliegveld. In ruim twee uur rijden we naar het dorp waar we overnachten, met onderweg een korte stop bij een tankstation. De rit gaat eerst een heel stuk langs de Golf van Biskaje en daarna het binnenland en de bergen in naar Arenas de Calabres. Om kwart over twee zijn we bij hotel Torrecerredo, waar we de hele week zullen verblijven. De naam van het hotel komt van de berg waar we vanuit de prachtige tuin op kijken, de Torrecerredo, met 2648 meter hoogte de hoogste berg van de Picos de Europa. Het hotel ligt in een prachtige omgeving van groene bergen. Na aankomst krijgen we van de eigenaresse Pilar een toelichting op de week en daarna ga ik met wat reisgenoten het dorpje Arenas de Calabres verkennen. Het is niet zo groot, dus er is zeker nog tijd om op het prachtige terras een biertje te drinken!
Paard in Arenas de Cabrales
Kerk van Arenas de Cabrales
Kaaswinkel in Arenas de Cabrales
Zondag 18 mei: Arenas de Calabrales vallei
Vandaag beginnen we onze eerste wandeling, een rondwandeling van zo'n 16 kilometer. Om 9 uur vertrekken we vanaf ons hotel om in de omgeving te gaan wandelen. Het ontbijt was heel goed, maar we krijgen van het hotel ook een heel goede picknick lunch mee. De wandeling gaat door de Arenas de Calabres vallei. Het gebergte van de Picos de Europa wordt vaak opgedeeld in drie massieven: het westelijk massief, het centraal massief en het oostelijk massief. De wandeling vandaag gaat door het centrale massief. We klimmen langzaam omhoog over goede paden. We passeren een aantal koeien in de wei en regelmatig loslopende paarden. We zien ook een kudde schapen die bewaakt worden door hele grote honden. Deze zijn om wolven te verjagen want die zitten hier dus ook. Wat we ook zien gieren: ze vliegen hoog boven ons. Het landschap van vandaag doet mij een beetje aan de alpen denken: het is glooiend, heel groen met nog veel bloemen en bloeiende bomen. Het weer is uitstekend, zonnig en zo'n 20C, dus het wordt een heel mooie wandeling met prachtige uitzichten. Na het hoogste punt van de wandeling, de Col los Fresnos op 720 meter hoogte, dalen we geleidelijk af naar het dorpje Inguanzo. Hier stoppen we bij een bar (Bar la Caxiga) om drinken te kopen en dan mogen we op het terras onze lunch opeten. Na de lunch dalen we verder af en lopend langs de Rio Casaño komen we terug bij het hotel. De rest van de middag brengen we door bij het hotel. Sommigen gaan nog naar het dorp, maar zo op zondagmiddag is het meeste dicht.
Vandaag beginnen we onze eerste wandeling, een rondwandeling van zo'n 16 kilometer. Om 9 uur vertrekken we vanaf ons hotel om in de omgeving te gaan wandelen. Het ontbijt was heel goed, maar we krijgen van het hotel ook een heel goede picknick lunch mee. De wandeling gaat door de Arenas de Calabres vallei. Het gebergte van de Picos de Europa wordt vaak opgedeeld in drie massieven: het westelijk massief, het centraal massief en het oostelijk massief. De wandeling vandaag gaat door het centrale massief. We klimmen langzaam omhoog over goede paden. We passeren een aantal koeien in de wei en regelmatig loslopende paarden. We zien ook een kudde schapen die bewaakt worden door hele grote honden. Deze zijn om wolven te verjagen want die zitten hier dus ook. Wat we ook zien gieren: ze vliegen hoog boven ons. Het landschap van vandaag doet mij een beetje aan de alpen denken: het is glooiend, heel groen met nog veel bloemen en bloeiende bomen. Het weer is uitstekend, zonnig en zo'n 20C, dus het wordt een heel mooie wandeling met prachtige uitzichten. Na het hoogste punt van de wandeling, de Col los Fresnos op 720 meter hoogte, dalen we geleidelijk af naar het dorpje Inguanzo. Hier stoppen we bij een bar (Bar la Caxiga) om drinken te kopen en dan mogen we op het terras onze lunch opeten. Na de lunch dalen we verder af en lopend langs de Rio Casaño komen we terug bij het hotel. De rest van de middag brengen we door bij het hotel. Sommigen gaan nog naar het dorp, maar zo op zondagmiddag is het meeste dicht.
Begin van de eerste wandeling
Op weg naar de weilanden van Vanu
Glooiend groen landschap
Geleidelijke afdaling
Picos de Europa
Klimmetje
Uitzichtpunt
Iglesia de Santa Cruz
Inguanzo
Arenas de Calabres vallei
Arenas de Calabres vallei
Inguanzo
Rio Casano
Maandag 19 mei: Ruta del Cares
Helaas wordt voor vandaag regen verwacht. De geplande beklimming wordt daarom een dag verschoven en we maken de wandeling die we anders op dag 4 zouden maken. Dat is een wandeling naar de Cares kloof. Deze kloof is een van de hoogtepunten van de Picos de Europa: de Ruta del Cares is de meest populaire wandelroute in Nationaal Park Picos de Europa. De wandeling loopt van Puente Poncebos in de provincie Asturië naar Caín in de provincie León langs de Cares Canyon. Oorspronkelijk werd de Ruta del Cares gebouwd als onderdeel van een waterkracht centrale in de Cares rivier. Oorspronkelijk werd het pad in de jaren 1916-1921 aangelegd om arbeiders toegang te geven tot het een waterkanaal dat door het gebergte liep. De route van 12 kilometer werd in de rotswanden geblazen. Aan beide kanten van het pad gaan steile rotswanden daarom soms tot meer dan 2000 meter. We gaan deze prachtige wandeling van Poncebos naar Cain twee keer lopen: heen en terug, samen 24 kilometer. We worden afgezet in Poncebos en beginnen daar met lopen. Helaas begint het wel te regenen en dat zal de hele wandeling zo blijven, soms bijna niet, soms wat harder. Het maakt de kloof niet minde mooi. Wat een indrukwekkende wandeling! Geiten lopen over de steile rotsen alsof ze niet bijna loodrecht zijn. Af en toe lopen we door een tunneltje, soms over een pad langs een hoge afgrond of een bruggetje over de kloof met ver beneden de Cares rivier. Deze kloof wordt ook wel de Garganta Divina (Goddelijke Kloof) genoemd. In Cain stoppen we bij een restaurantje voor koffie, drinken en andere dingen en hier eten we onze lunch op. Daarna lopen we het hele stuk terug. Dat verveelt zeker niet, want zo van de andere kant, zie je toch weer andere dingen en de natuur is echt spectaculair. Terug gaat het ook iets makkelijker: Cain ligt op 500 meter en Puente Poncebos ligt op 200 meter. Vanaf Puente Poncebos loop je heen in 3 kilometer naar de Los Colloas en dat is met 510 meter het hoogste punt, daarna loopt het vrij vlak tot Cain. Ik maak veel foto's en een aantal daarvan zie je hier. Om ongeveer half vier zijn we terug bij het hotel, tot verbazing van Jim en kok Nicolas bij het hotel, want we zijn een van de snelste groepen ooit. Het niet zo goede weer zal daar aan hebben bijgedragen, maar het was desondanks een prachtige wandeling!
Helaas wordt voor vandaag regen verwacht. De geplande beklimming wordt daarom een dag verschoven en we maken de wandeling die we anders op dag 4 zouden maken. Dat is een wandeling naar de Cares kloof. Deze kloof is een van de hoogtepunten van de Picos de Europa: de Ruta del Cares is de meest populaire wandelroute in Nationaal Park Picos de Europa. De wandeling loopt van Puente Poncebos in de provincie Asturië naar Caín in de provincie León langs de Cares Canyon. Oorspronkelijk werd de Ruta del Cares gebouwd als onderdeel van een waterkracht centrale in de Cares rivier. Oorspronkelijk werd het pad in de jaren 1916-1921 aangelegd om arbeiders toegang te geven tot het een waterkanaal dat door het gebergte liep. De route van 12 kilometer werd in de rotswanden geblazen. Aan beide kanten van het pad gaan steile rotswanden daarom soms tot meer dan 2000 meter. We gaan deze prachtige wandeling van Poncebos naar Cain twee keer lopen: heen en terug, samen 24 kilometer. We worden afgezet in Poncebos en beginnen daar met lopen. Helaas begint het wel te regenen en dat zal de hele wandeling zo blijven, soms bijna niet, soms wat harder. Het maakt de kloof niet minde mooi. Wat een indrukwekkende wandeling! Geiten lopen over de steile rotsen alsof ze niet bijna loodrecht zijn. Af en toe lopen we door een tunneltje, soms over een pad langs een hoge afgrond of een bruggetje over de kloof met ver beneden de Cares rivier. Deze kloof wordt ook wel de Garganta Divina (Goddelijke Kloof) genoemd. In Cain stoppen we bij een restaurantje voor koffie, drinken en andere dingen en hier eten we onze lunch op. Daarna lopen we het hele stuk terug. Dat verveelt zeker niet, want zo van de andere kant, zie je toch weer andere dingen en de natuur is echt spectaculair. Terug gaat het ook iets makkelijker: Cain ligt op 500 meter en Puente Poncebos ligt op 200 meter. Vanaf Puente Poncebos loop je heen in 3 kilometer naar de Los Colloas en dat is met 510 meter het hoogste punt, daarna loopt het vrij vlak tot Cain. Ik maak veel foto's en een aantal daarvan zie je hier. Om ongeveer half vier zijn we terug bij het hotel, tot verbazing van Jim en kok Nicolas bij het hotel, want we zijn een van de snelste groepen ooit. Het niet zo goede weer zal daar aan hebben bijgedragen, maar het was desondanks een prachtige wandeling!
